You are currently browsing the monthly archive for مارس 2014.

پرده های اتاقم رو کشیدم، نمی دونم چند روزه آفتاب کی بالا میاد و کی شب میشه. سردرد و سرگیجه تقریبا فلجم کرده و چند روزه از قلب درد نفسم به سختی بالا میاد. خشم و تنهاییم رو سر کلمات توییترم خالی می کنم گاهی فحش می دهم گاهی بغض دارم و گاهی به رگ بی خیالی می زنم سیب زمینی طور ولی هیچ جا بلاگ سوت و کور خود آدم نمیشه. حتی پسوردش رو یادم رفته بود! حجم سرهنگ زیاد شده و جایی برای چیزی نذاشته. ( سرهنگ همین سردرد بی درمان هست، که ۴ ماهه اسیرم کرده! ) این پاراگراف قرار بود توضیح پاورقی باشه!

– در دوران جاهلیتم‌ ( دوران دانشجویی ) به سبک معماری بروتالیسم و کاراهای مینیمال تادائو آندو معمار ژاپنی خیلی علاقه داشتم. (علت نامگذاری این پست هم همین بوده.) حتما دیدید که ساختمان های سیمانی و بتونی به مرور زمان چطور آسیب می بینن اگه بهشون رسیدگی نشه، شاید بچگی ها یه دیوار سیمانی نزدیک خونه، مدرسه یا زمین فوتبال دیدید که فرسوده شده و لایه لایه ازش کنده می شد؟! اگرم ندیدید که خیلی مهم نیست چون فقط می خواستم یه تصویر ذهنی داشته باشید!

من همون بنای بتونی ام که عمر مفیدش تموم شده و باید جاش یه پارک ساخته بشه. لطفا بهم تکیه ندید لباساتون سیمانی میشه.