حتما آن داستان انشالله که بز است را شنیده اید. من هم چند روزی است هی با خودم تکرار می کنم که بز است حتما بز است ولی گویا که خودم بز بوده ام یا شایدم بز آورده ام! عجب دنیای لجنی! آدم ها چه زود رنگ می بازند. همه اش این شعر فروغ از جلوی چشمانم می گذرد » و این جهان پر از صدای پای مردمی است که همچنان که تو را می بوسند، در ذهن خود طناب دار تو را می بافند.»

 تاوان انتخاب های غلط بسیار سنگین است.

Advertisements