تا ابد

در تبعید زمین خاکی

به خود نیرنگ می زنم

در میان این همیشه مومنان

نگاهم را می دزدم

لبخندم را پاک می کنم

عشقم را مخفی می کنم

تا توشه نیرنگم خالی بماند

لوسیفرم

اما بیچاره!

Advertisements