اینجا برام مثل یه دفتر یادداشت روزانه مخفی می مونه که تو هر صفحه اش یه حالی دارم، ممکنه ورق که می زنی رو یه گوشه اش لکه بستنی شکلاتی افتاده باشه یا تو صفحه بعدیش گل بنفشه ای خشک شده گذاشته باشم، اگه مراقب نباشی ممکنه استیک هایی که بهش چسبوندم بریزه! حتی بریده های روزنامه هم.

شاید فردا دستور پخت پودینگ هم بذارم البته اگه حال داشتم! گاهی از این نوشته های هایلایت شده شبرنگ هم قاطی شون می بینی، ممکنه چند ورق اش پاره شده باشه یا لای یه صفحه اش پوست آدامس خرسی جا مونده باشه یا بعضی جاهاش از اثر انگشتم رنگیه! معلومه همون روزاس که دارم نقاشی می کنم.

اینجا خیلی خودمم گاهی ممکنه اینقدر بهم ریخته باشم که دری وری بنویسم، گاهی عاشقانه، حتی گزارش هوا شناسی :)

درسته که زمین اینجا به نامم نیست ولی سرقفلیش که مال خودمه! پس بیا اون گوشه رو علفا هم چایی بخوریم همم دراز بکشیم به آسمون زل بزنیم اگه ابرای قلمبه داشت از این سفید گوگولیا که تصور می کنیم چه شکلیه، اگر هم ستاره داشت که همش مال خودم :)

Advertisements